Szczepionka przeciw krztuścowi

Jak długo utrzymuje się ochrona poszczepienna po podaniu szczepionki przeciw krztuścowi?

Wyniki badań wskazują, że ochrona przed zachorowaniem na krztusiec po podaniu piątej dawki szczepionki DTaP stopniowo zanika w ciągu 5 lat po podaniu pełnego cyklu szczepień u dzieci. Jednocześnie uważa się, że czas ochrony po zaszczepieniu szczepionką całokomórkową DTwP wynosi 10-12 lat. Stąd też w celu poprawy efektywności szczepień przeciw krztuścowi niezbędne jest zwiększenie częstotliwości podawania dawek przypominających. Zgodnie z obowiązującym Programem Szczepień Ochronnych (PSO) podanie szczepionki przeciw krztuścowi dotyczy jeszcze młodzieży w wieku 14 lat. Szczepionka przeciw krztuścowi jest również zalecana w wieku 19 lat (w miejsce szczepionki przeciw błonicy i tężcowi dT) oraz osobom dorosłym w postaci 1 dawki przypominającej co 10 lat. Dla tych grup wieku przeznaczona jest szczepionka typu dTaP (charakteryzująca się zmniejszoną w stosunku do szczepionek DTaP, zawartością antygenów).

W związku z tym, że obserwujemy zanikanie ochrony poszczepiennej u dzieci po podaniu cyklu szczepionek bezkomórkowych, ale również po podaniu szczepionek całokomórkowych powinniśmy pamiętać o  podawaniu przypominających dawek szczepionek przeciw krztuścowi, tj. w 5-6 r.ż. , a następnie w 14 r.ż. lub 19 r.ż. dla młodzieży i co 10 lat osobom dorosłym.

Eksperci podkreślają, że mimo dobrze realizowanego schematu szczepień przeciw krztuścowi wśród najmłodszych obserwujemy coraz częstsze  zachorowania na krztusiec w starszych grupach wiekowych. Ochrona poszczepienna wydaje się dłuższa wówczas kiedy realizowana jest szczepionką całokomórkową (ok. 10-12 lat), ochrona po podaniu szczepionek bezkomórkowych jest krótsza i utrzymuje się ok. 5 lat.

Więcej na ten temat można znaleźć na portalu Medycyny Praktycznej: http://www.mp.pl/szczepienia/specjalne/show.html?id=82168

Czy można zamiennie stosować szczepionki przeciw krztuścowi różnych producentów?

Szczepienie przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi jest realizowane szczepionką DTP, która zawiera:

  • całokomórkowy składnik krztuścowy (szczepionka DTwP)
  • lub bezkomórkowy składnik krztuścowy (szczepionka DTaP, DTaP-IPV lub szczepionki wysokoskojarzone 5 i 6 składnikowe zawierające DTaP).

Schemat szczepienia szczepionką DTP dziecka do dwóch lat obejmuje:

  • szczepienie podstawowe (3 dawki)
  • szczepienie uzupełniające (1 dawka).

Szczepionkę całokomórkową przeciw krztuścowi (DTwP) można na każdym etapie cyklu szczepienia  podstawowego zastąpić dowolną szczepionką bezkomórkową przeciw krztuścowi (DTaP).

Rozpoczynając szczepienie podstawowe szczepionką bezkomórkową  DTaP (lub szczepionkami wysokoskojarzonymi zawierającymi DTaP), cały schemat szczepienia – jeśli nie ma istotnych przeszkód (np. niedostępność szczepionki, brak informacji jaki preparat stosowano wcześniej) – należy dokończyć cykl szczepienia szczepionką tego samego producenta. Jest to związane z różnicami w składzie antygenowym składnika krztuścowego w szczepionkach DTaP poszczególnych producentów oraz wynikach badań klinicznych. W każdej chwili można jednak powrócić do szczepionki DTwP, bez wpływu na skuteczność szczepienia.

W Polsce na rynku są dostępne:

  • preparat 1 producenta zawierający DTwP,
  • preparat 1 producenta zawierający DTaP,
  • preparat 1 producenta zawierający DTaP,
  • preparaty 2 producentów- 5 składnikowe,
  • preparaty 2 producentów- 6 składnikowe.
Ostatnia aktualizacja: 8 września 2017
Materiały źródłowe
  • Edwards K.M., Decker M.D. Pertussis vaccines. w: Vaccines, ed. Plotkin S., Orenstein W., Offit P., Edwards K.M., 7th edition, 2017, str. 711-761.
  • N.P. Klein, J. Bartlett, A. Rowhani-Rahbar i wsp. Waning protection after fifth dose of acellular pertussis vaccine in children. The New England Journal of Medicine, 2012; 367: 1012–1019.
  • Paradowska-Stankiewicz I., Rudowska J.: Krztusiec w Polsce w 2010 roku. Przegl. Epidemiol., 2012; 2: 211
  • Cherry J.D.: Why do pertussis vaccines fail? Pediatrics, 2012; 129: 968–970.
  • Wendelboe A.M., Van R.A., Salmaso S., Englund J.A.: Duration of immunity against pertussis after natural infection or vaccination. Pediatr. Infect. Dis. J., 2005; 24: 58–61.
  • Rosińska M., Zieliński A.: Szczepionka przeciwko krztuścowi. W: Magdzik W., Naruszewicz-Lesiuk D., Zieliński A., red.: Wakcynologia. Bielsko-Biała, Alfa Medica Pres, wyd. 2, 2007: 245–351.
  • Lutyńska A, Wiatrzyk A, Mosiej E, Zawadka M. Immunization of adolescents and adults as the strategy of improvement of epidemiology of pertussis. Przegl Epidemiol. 2011;65(1):45-50.
  • Zalecenia Polskiej Grupy Ekspertów ds szczepień przeciw krztuścowi
pokaż więcej

Przeczytaj również

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close