Szczepionka przeciw rotawirusom

O szczepionce

Jakie rodzaje szczepionek przeciw rotawirusom są dostępne w Polsce?

W szczepionkach podawanych drogą doustną substancją czynną są żywe, atenuowane wirusy.
W Polsce dostępne są:

  • szczepionka jednoskładnikowa, zawierająca atenuowany ludzki szczep wirusa RIX 4414,
  • szczepionka pięcioskładnikowa, zawierająca 5 szczepów wirusa, które stanowią reasortanty ludzko-bydlęce.

Dlaczego warto się szczepić przeciw rotawirusom?

Nieżyt żołądkowo-  jelitowy jest jedną z głównych chorób zakaźnych u dzieci, a najczęstszym jego czynnikiem są rotawirusy.

Prawie każde dziecko do 5 r.ż. przechodzi przynajmniej jedną infekcję rotawirusową (69% dzieci – dwie infekcje, a 42% trzy infekcje). Pierwsza infekcja ma zazwyczaj najcięższy przebieg. Objawy wywołane zakażeniem rotawirusami są szczególnie niebezpieczne dla najmłodszych, poniżej 6 mies. – przebieg choroby może być gwałtowny i nieprzewidywalny. Małe dzieci zdecydowanie łatwiej ulegają odwodnieniu w wyniku gwałtownej biegunki i wymiotów.

Gwałtowny i burzliwy przebieg infekcji u niemowląt może prowadzić do odwodnienia, które jest niebezpieczne dla życia, wymagają często hospitalizacji. U starszych dzieci zachorowania są częstą przyczyną wizyt w poradniach lekarza rodzinnego i hospitalizacji w oddziałach zakaźnych.

Wystarcza zaledwie 2-3 dni aby w wyniku silnych wymiotów, gorączki oddawania wielu wodnistych stolców doszło do poważnego odwodnienia dziecka. Ponieważ wymioty często uniemożliwiają nawadnianie doustne, pozostaje hospitalizacja i dożylne podawanie płynów i niezbędnych elektrolitów.

Prawidłowo przeprowadzone szczepienie chroni 85-98% populacji badanych niemowląt przed ciężką postacią biegunki i w wysokim odsetku przed zapaleniem żołądkowo-jelitowym.

Szczepienia zapobiegają zachorowaniom wywołanym przez różne typy rotawirusów.

Kto i kiedy powinien zostać zaszczepiony przeciw rotawirusom?

Szczepienia należy rozpocząć u niemowląt w wieku od 6 do 12 tygodnia życia, u których nie występują przeciwwskazania do podania żywych szczepionek.

Szczepienie szczepionką jednoskładnikową składa się z 2 dawek podanych doustnie w odstępie przynajmniej 4 tygodni. Drugą dawkę szczepienia powinno się podać przed upływem najdalej 24 tygodnia życia, a najlepiej przed upływe 16 tygodnia życia.

Szczepienie szczepionką pięcioskładnikową składa się z 3 dawek podanych doustnie również w odstępie przynajmniej 4 tygodni. Zaleca się, aby pierwszą dawkę szczepionki podać przed 12 tygodniem życia. Ostatnią dawkę szczepionki powinno się podać najpóźniej do 32 tygodnia życia.

Szczepionki można stosować jednocześnie z innymi, znajdującymi się w Programie Szczepień Ochronnych (PSO), zarówno monowalentnymi, jak i skojarzonymi.

Kto nie powinien zostać zaszczepiony przeciw rotawirusom?

Nie należy szczepić niemowląt, u których stwierdza się przeciwwskazania, tj.:

  • wiek powyżej 24 tyg. życia,
  • przebyte wgłobienie jelita,
  • wada wrodzona przewodu pokarmowego zwiększająca ryzyko wgłobienia (np. torbiel, polipy, zdwojenie przewodu pokarmowego),
  • rozpoznanie lub podejrzenie zaburzeń immunologicznych pierwotnych i wtórnych (w tym zakażenie HIV),
  • poważną reakcję alergiczną na substancje zawarte w szczepionce lub opakowaniu,
  • poważną reakcję alergiczną po poprzedniej dawce szczepionki,
  • ostre choroby infekcyjne o ciężkim przebiegu z gorączką lub bez gorączki,
  • biegunka, wymioty.
Ostatnia aktualizacja: 4 września 2017
Materiały źródłowe
  • Anderson E.J., Weber S.G., „Rotavirus infection in adults”, Lancet Infect Dis 2004,4(2): 91-9.
  • Centers for Disease Control. Prevention of rotavirus gastroenteritis among infants and children. MMWR 2006; 55 (No. RR-12).
  • Fischer T.K., Bresee J.S., Glass R.I., „Rotavirus vaccines and the prevention of hospital-acquired diarrhea in children”, Vaccine 2004; 22 Suppl 1: S 49-54.
  • Korycka M., „Szczepionka przeciwko zakażeniu rotawirusami”, „Wakcynologia”, wyd. II, red. W. Magdzik i wsp., J Medica Press, 2007, str. 499-502.
  • Pickering L.K., Baker C.J., Long S.S., McMillan J.A., eds. Red Book: 2006 Report of the Committee on Infectious Diseases. 27th ed. Elk Grove Village, IL: American Academy of Pediatrics, 2006.
  • Soriano-Gabarro M., Mrukowicz J., Vesikari T., Verstraeten T., „Burden of rotavirus disease in European Union countries”, Pediatr Infect Dis J 2006; 25 (1 Suppl): S7-S11.
  • WHO. Post-marketing surveillance of rotavirus vaccine safety. WHO/IVB/09-01.
  • Stanowisko WHO dot. szczepionek przeciwko rotawirusom w języku angielskim i francuskim,  Weekly Epidemiological Record No. 32, 2007, 82, str. 285–296.
  • Rosillon D. i wsp. Risk of intussusception after rotavirus vaccination: eta-analysis of postlicensure studies. Pediatr. Infect. dis. J., 2015, 34, 763-68.
  • Vesikar T. i wsp. ESPID/ESPGHAN evidence-based recommendations for rotavirus vaccination in Europe. J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr, 2008, 46, S38-S48.
  • Charakterystyka Produktu Leczniczego szczepionki  RotaTeq (aktualna na dzień 24.08.2016)
pokaż więcej

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close