Szczepionka przeciw błonicy

O szczepionce

Jakie rodzaje szczepionek przeciw błonicy są dostępne w Polsce?

W Polsce są dostępne:

  • szczepionki monowalentne dla:
    – dzieci i młodzieży (D),
    – dorosłych (d).
    Rozróżnienie szczepionki przeciw błonicy jako „d” i „D” wynika ze zróżnicowanej
    zawartości substancji czynnej (toksoidu błoniczego). Monowalentną szczepionkę
    przeciw błonicy stosuje się u osób z przeciwwskazaniami do szczepień
    szczepionką Td lub niedawno uodpornianych przeciw tężcowi.
  • szczepionki dwuwalentne dla:
    – dzieci do 7 r. ż. z przeciwwskazaniami do szczepień szczepionką przeciw
    krztuścowi (DT),
    – młodzieży i dorosłych (dT).
  • szczepionki skojarzone DTP – przeciwko błonicy (D), tężcowi (T) i krztuścowi
    (z pełnokomórkowym (wP) lub bezkomórkowym (aP) krztuścem) do stosowania
    dla dzieci.
  • szczepionki skojarzone DTP [z komponentem błoniczym (D), tężcowym (T) oraz krztuścowym pełnokomórkowym (P) lub bezkomórkowym (aP)], które kojarzy
    się z komponentami Hib, polio, wzw B do stosowania dla dzieci.
  • szczepionki skojarzone dTap [z obniżoną zawartością komponentu błoniczego (d),
    komponentem tężcowym (T) oraz obniżoną zawartością bezkomórkowego
    komponentu krztuścowego (ap)] do stosowania dla młodzieży i dorosłych.

Dlaczego warto szczepić się przeciw błonicy?

U nieuodpornionych osób błonica może mieć bardzo ciężki przebieg. W czasach, kiedy nie było szczepionek, błonica często prowadziła do licznych powikłań i zgonów chorych dzieci. Obecnie jest możliwe skuteczne leczenie błonicy. Powikłania występują najczęściej z powodu zbyt późno podjętego leczenia.

Badania dowodzą, że w celu uzyskania pełnej ochrony przed chorobą, konieczne jest zastosowanie dawek przypominających również u dorosłych.
Od 7 roku życia zaleca się stosowanie dawek o zmniejszonej zawartości substancji czynnej (d). Udowodniono, że u starszych dzieci i dorosłych podanie normalnej dawki (D) w przypominającym szczepieniu, prowadzi często do niepożądanych odczynów poszczepiennych.
Kolejna dawka szczepionki przeciw błonicy pozwala utrzymać odpowiednią ilość przeciwciał, zapewniających ochronę przed zachorowaniem na okres 10 lat . Niezastosowanie przypominającej dawki szczepionki przez dorosłą osobę prowadzi do zanikania odporności przeciw błonicy. Badania wskazują, że średnio 50% dorosłych posiada poziom przeciwciał, który chroni przed zachorowaniem na błonicę.

Kto i kiedy powinien zostać zaszczepiony przeciw błonicy?

Szczepionka skojarzona przeciw błonicy, krztuścowi i tężcowi (DTP) jest podawana podskórnie lub domięśniowo. Może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami w postaci skojarzonego preparatu lub osobno – wstrzyknięcie powinno być wykonane w inne miejsce.

Dzieci
Według kalendarza szczepień każde dziecko powinno zostać zaszczepione 4 dawkami szczepionki DTP w 2, 3-4 , 5-6 i 16-18 miesiącu życia (szczepienie podstawowe) oraz dawką przypominającą w 6 roku życia.

Młodzież
Zgodnie z kalendarzem szczepień szczepionkę przeciw błonicy w skojarzeniu ze szczepionką przeciw tężcowi i krztuścowi (dTap) podaje się w wieku 14 lat jako szczepienie obowiązkowe.

Dorośli
Zgodnie z kalendarzem szczepień szczepionkę przeciw błonicy w skojarzeniu ze szczepionką przeciw tężcowi (dT) podaje się w wieku 19 lat jako szczepienie obowiązkowe.

Osobom dorosłym zalecane są pojedyncze dawki przypominające szczepionki przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (dTap) co 10 lat.

Ostatnia aktualizacja: 22 września 2017
Materiały źródłowe
pokaż więcej

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close