Program szczepień ochronnych przeciw rotawirusom w Australii doprowadził do obniżenia zachorowalności na cukrzycę typu 1
W dniu 13 marca 2019 ukazały się wstępne wyniki badania oceniającego związek pomiędzy masowymi szczepieniami przeciw rotawirusom w Australii a ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 1. Analiza dokumentacji dzieci w wieku poniżej 15 lat z lat 2000-2015 wskazuje na to, że wśród dzieci do lat 4 objętych programem szczepień ochronnych przeciw rotawirusom wprowadzonym w 2007 roku, ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 1 obniżyło się o 14% w porównaniu z dziećmi starszymi, które w większości nie były szczepione.
W dniu 13 marca 2019 roku prestiżowe czasopismo Journal of American Medical Association (JAMA) opublikowało wstępne wyniki badaczy australijskich, którzy przeanalizowali dokumentację medyczną milionów australijskich dzieci w wieku 0-14 lat z lat 2000-2015. Wcześniej ustalono w badaniach eksperymentalnych, że rotawirusy zawierają białko VP7, które ma zbliżoną strukturę do białek występujących w komórkach trzustki, uczestniczących w procesie autoimmunologicznym prowadzącym do rozwoju cukrzycy typu 1. W uproszczeniu, choroba ta jest skutkiem niszczenia komórek trzustki wytwarzających insulinę przez własny układ odpornościowy (dlatego nazywa się chorobą autoimmunologiczną). Dotąd nie znaliśmy przyczyny cukrzycy typu 1, a jedną z hipotez była rola infekcji rotawirowej lub innej infekcji wirusowej.
Zespół badaczy australijskich z Instytutu Badań Medycznych im. Waltera i Elizy Hall w Melbourne zaplanował badanie i przeanalizował dokumentację medyczną australijskich dzieci. Ustalili oni, że w latach 2000-2014 cukrzycę typu 1 (tzw. cukrzycę młodzieńczą lub cukrzycę insulinozależną) zdiagnozowano u 16 159 dzieci. Po wprowadzeniu masowych szczepień, wśród roczników zaszczepionych cukrzycę typu 1 diagnozowano 14% rzadziej niż wśród roczników niezaszczepioncych.
„Jeżeli nasze wyniki potwierdzą dalsze badania, będzie to oznaczało, że infekcje rotawirusowe są jednym z uwarunkowań środowiskowych sprzyjających rozwojowi cukrzycy typu 1 wśród osób z predyspozycją genetyczną” powiedział dr Leonard C. Harrison, główny koordynator badania. Badacze podkreślają, że są to wstępne wyniki i jeszcze jest za wcześnie na mówienie o związku przyczynowym.
Potwierdzenie związku przyczynowo-skutkowego wymaga jednak dalszych badań, np. dalszej obserwacji zaszczepionych dzieci, czy nie dojdzie u nich do rozwoju cukrzycy w starszym wieku, jak również oceny wpływu innych czynników środowiskowych. Konieczne jest również lepsze poznanie uwarunkowań genetycznych, które wpływają na rozwój tej choroby. Wcześniejsze badanie wśród 495 dzieci w Finlandii nie potwierdziło związku pomiędzy zaszczepieniem a ryzykiem cukrzycy typu 1. Możliwe jest więc, że infekcja rotawirusowa inaczej wpływa na ryzyko cukrzycy typu 1 w różnych społeczeństwach, w zależności od uwarunkowań genetycznych. Badacze australijscy planują dalsze badania z zastosowaniem dokładniejszych metod statystycznych. Jesteśmy pewni, że problem ten zostanie zgłębiony przez zespoły badawcze w innych krajach i lepiej poznamy ten ekscytujący „efekt uboczny” masowych szczepień!
Materiały źródłowe:
- Abbasi J. Quick Uptakes: After Rotavirus Vaccine, Australia’s Type 1 Diabetes Incidence Declines. JAMA 2019 Mar 13. doi: 10.1001/jama.2019.0766.
- Vaarala O, Jokinen J, Lahdenkari M, Leino T. Rotavirus Vaccination and the Risk of Celiac Disease or Type 1 Diabetes in Finnish Children at Early Life. Pediatr Infect Dis J 2017; 36(7): 674-675.
Przeczytaj również
Szczepienia przeciw krztuścowi kobiet w ciąży dołączają do szczepień zalecanych dostępnych bezpłatnie
CZYTAJ WIĘCEJ
Listę zgłoszonych niepożądanych odczynów poszczepiennych należy czytać ze zrozumieniem
CZYTAJ WIĘCEJ
Jak postępować jeżeli po szczepieniu dziecka pojawi się gorączka?
CZYTAJ WIĘCEJ