Szczepienie przeciw półpaścowi zmniejsza ryzyko udaru

Opublikowano w dniu: 18 lutego 2020

Według wstępnych wyników badania CDC wśród 2 milionów Amerykanów w wieku 66 lat lub starszych, szczepienie przeciw półpaścowi zmniejsza ryzyko udaru o 16%. Wpływ półpaśca na zwiększenie ryzyka udaru był znany już wcześniej i ma prawdopodobnie związek z silnym procesem zapalnym naczyń krwionośnych wywołanym reaktywacją zakażenia wirusem ospy wietrznej.

W dniu 12 lutego 2020 roku epidemiolodzy z Amerykańskiego Centrum Kontroli Chorób (CDC w Atlancie) zaprezentowali na konferencji Amerykańskiego Towarzystwa Badań nad Udarem wstępne wyniki badań wskazujące na zmniejszenie ryzyka udaru wśród osób szczepionych przeciw półpaścowi.

Ponad 99% mieszkańców Stanów Zjednoczonych w wieku powyżej 40 lat jest nosicielami wirusa ospy wietrznej, pozostałego w formie latentnej, po przechorowaniu ospy wietrznej w dzieciństwie. U niektórych osób może dojść do reaktywacji wirusa i zachorowania na półpaśca.

Półpasiec jest reaktywacją uśpionego, przewlekłego zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca, do którego dochodzi głównie u osób z obniżoną odpornością. Półpasiec pojawia się wiele lat po przebyciu ospy wietrznej. Ryzyko zachorowania na półpasiec pojawia się po 50 roku życia i rośnie z wiekiem. W przebiegu półpaśca pojawiają się bolesne pęcherze oraz powikłania neurologiczne.

„U jednej z trzech osób, które przechorowały ospę wietrzną w dzieciństwie, wystąpi półpasiec”, powiedział dr Quanhe Yang, koordynator badania CDC. „Skuteczność żywej szczepionki w zapobieganiu półpaścowi została oszacowana na 51%, jednak zmniejsza się wraz z wiekiem – z 64% wśród 60-latków do 41% wśród 70-latków oraz 18% wśród 80-latków.”

Badacze przeanalizowali dokumentację ponad miliona osób ubezpieczonych w Medicare w wieku powyżej 66 lat, którzy nie mieli wcześniej udaru i zostali zaszczepieni żywą szczepionką przeciw półpaścowi pomiędzy 2008 a 2014 rokiem. Grupę tę porównano z milionem nieubezpieczonych osób w tym samym wieku. W obydwu grupach porównano ryzyko wystąpienia udaru w okresie 4 lat obserwacji. Wyniki skorygowano względem wieku, płci, rasy, przyjmowanych leków oraz współistniejących chorób.

Szczepienie przeciw półpaścowi zmniejszyło ryzyko udaru o około 16%. Dotyczyło to zarówno udaru niedokrwiennego (18%), jak i udaru krwotocznego (12%). Najwyższą ochronę szczepionka zapewniła osobom w wieku poniżej 80 roku życia (blisko 20%), a niższą osobom zaszczepionym powyżej 80 roku życia (10%).

Aktualnie w Stanach Zjednoczonych zarejestrowane są dwie szczepionki przeciw półpaścowi:

  • starsza szczepionka zawierająca żywego osłabionego wirusa ospy wietrznej i półpaśca o nazwie Zostavax, stosowana od 2006 roku (w krajach UE zarejestrowana przez EMA w marcu 2013 roku, dostępna w niektórych krajach, w Polsce niedostępna),
  • nowsza szczepionka inaktywowana z adiuwantem zawierająca rekombinowane białka wirusa ospy wietrznej i półpaśca o nazwie Shingrix. Szczepionka ta został zarejestrowana do stosowania w krajach UE  przez EMA w marcu 2018 roku. W Polsce jeszcze niedostępna.
Słowniczek
pokaż więcej
Znalazłeś niezrozumiany termin?
Zaproponuj hasło do słownika.
Loading

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close