Które szczepionki przeciw pneumokokom są wykorzystane do szczepień obowiązkowych?
Szczepionki przeznaczone do realizacji obowiązkowego szczepienia przeciwko pneumokokom kupuje Ministerstwo Zdrowia.
Aktualnie do realizacji tego szczepienia MZ zakupiło szczepionkę 10-walentną, 13-walentną i 15-walentną.
Szczepionka PCV-10 (Synflorix):
- dzieci do 5. rż. z populacji ogólnej (bez czynników ryzyka choroby pneumokokowej)
- wcześniaki urodzone ≥27. tc. (bez czynników ryzyka choroby pneumokokowej)
Szczepionka PCV-13 (Prevenar 13):
- dzieci i młodzieży do 19. rż. z czynnikami ryzyka choroby pneumokokowej1
- wcześniaków urodzonych <27. tc.
- dzieci, młodzieży i dorosłych z czynnikami ryzyka choroby pneumokokowej2
- dzieci powracających z zagranicy, u których szczepienie rozpoczęto z użyciem PCV-13 lub u których są wskazania do dokończenia schematu po 5. rż.
Szczepionka PCV-15 (Vaxneuvance):
- dzieci i młodzieży do 19. rż. z czynnikami ryzyka choroby pneumokokowej1
- wcześniaków urodzonych <27. tc.
- dzieci, młodzieży i dorosłych z czynnikami ryzyka choroby pneumokokowej2
1– osoby po urazie lub z wadą ośrodkowego układu nerwowego przebiegającą z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego; przed wszczepieniem lub po wszczepieniu implantu ślimakowego; przed leczeniem immunosupresyjnym lub biologicznym albo po takim leczeniu; z wrodzonymi lub nabytymi niedoborami odporności, z nowotworami, małopłytkowością idiopatyczną, sferocytozą wrodzoną; z wrodzonymi wadami serca i przewlekłymi chorobami serca; z przewlekłą niewydolnością nerek lub zespołem nerczycowym; z chorobami metabolicznymi, w tym cukrzycą; z przewlekłymi chorobami płuc, w tym astmą.
2 –osoby przed przeszczepieniem macierzystych komórek krwiotwórczych lub po takim zabiegu; przed przeszczepieniem narządów miąższowych lub po takim zabiegu; z anatomiczną lub czynnością asplenią.
Obowiązkowe szczepienia przeciw pneumokokom w populacji ogólnej niemowląt są realizowane w schemacie 2+1.
Obowiązkowe szczepienia przeciw pneumokokom w grupach ryzyka (dzieci z zakażeniem HIV, niedokrwistością sierpowatokrwinkową (SCD), z zaburzeniami czynności śledziony, z zaburzeniami odporności) są realizowane w schemacie 3+1.
Szczepienia dzieci urodzonych przedwcześnie (<37 tygodnia ciąży) są realizowane w schemacie 3+1.
Szczepienie w schemacie 2+1 dotyczące dzieci w populacji ogólnej obejmuje podanie dwóch dawek szczepienia podstawowego (podawanego w odstępach 8 tygodniowych) w 1 roku życia oraz trzeciej dawki uzupełniającej podanej w 2 roku życia (co najmniej po upływie 6 miesięcy od 2 dawki szczepienia podstawowego).
Szczepienie w schemacie 3+1 dotyczące dzieci z grup ryzyka i wcześniaków obejmuje podanie trzech dawek szczepienia podstawowego oddawanych w odstępie 1 miesiąca w pierwszym roku życia oraz czwartej dawki uzupełniającej podanej w 2 roku życia.
Komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 października 2025 r. w sprawie Programu Szczepień Ochronnych na rok 2026. (Dz. U. MZ. 2025.85).
Przeczytaj również
Eksperci potwierdzają bezpieczeństwo i wysoką skuteczność szczepień przeciwko HPV realizowanych w szkołach
CZYTAJ WIĘCEJ
Jak postępować jeżeli po szczepieniu dziecka pojawi się gorączka?
CZYTAJ WIĘCEJ
Kto powinien zostać zaszczepiony przeciw HPV i w jakim schemacie?
CZYTAJ WIĘCEJ