Program eliminacji różyczki

Na czym polega program eliminacji różyczki?

Różyczka od 2004 r. do 2020 r. objęta jest programem eliminacji koordynowanym przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).

Różyczka jest łagodną chorobą wieku dziecięcego, jednak w przypadku zakażenia nieuodpornionej ciężarnej może spowodować z prawdopodobieństwem 95% wady wrodzone płodu (różyczka wrodzona), których ciężkość jest uzależniona od tygodnia ciąży, w którym doszło do kontaktu z wirusem.

Różyczka odpowiada cechom choroby możliwej do eliminacji, ponieważ:

  • rezerwuarem wirusa jest jedynie człowiek,
  • po przebytym zakażeniu nie stwierdzono nosicielstwa wirusa,
  • środowisko nie jest skażone tymi patogenami,
  • istnieje skuteczny środek zapobiegawczy w postaci bezpiecznej szczepionki.

Różyczka pozostaje rejestrowana na podstawie rozpoznań klinicznych, bez wymaganego potwierdzenia laboratoryjnego, co skutkuje zgłaszaniem wielu chorób wysypkowych jako różyczka.

W celu poprawy wskaźników jakości nad różyczką w Polsce konieczne jest dokumentowanie i laboratoryjne potwierdzenia wszystkich przypadków zachorowań i podejrzeń zachorowań na różyczkę.

Strategia eliminacji różyczki obejmuje:

  • rejestrowanie i zgłaszanie podejrzeń przypadków różyczki,
  • wprowadzenie potwierdzeń laboratoryjnych każdego podejrzenia o zachorowanie na różyczkę,
  • ustalenie szczepów krążących na danym terenie i klasyfikacja przypadków, zachorowań na różyczkę jako wywołanych szczepem rodzimym, względnie szczepem zawleczonym. Wymaga to zastosowania metod izolacji wirusa w hodowli komórkowej lub wykrycie materiału genetycznego wirusa, a następnie jego genotypowanie. Za szczep rodzimy przyjmuje się szczep, który krąży na danym terenie powyżej 12 miesięcy.

Udział Polski w Programie Eliminacji Różyczki obliguje do potwierdzenia rozpoznań klinicznych badaniami laboratoryjnymi.

Ostatnia aktualizacja: 20 listopada 2020
Materiały źródłowe
pokaż więcej
Słowniczek
pokaż więcej
Znalazłeś niezrozumiany termin?
Zaproponuj hasło do słownika.
Loading