Prof. dr hab. n. med. Danuta Naruszewicz-Lesiuk (ur. 22.06.1931 r.)

Epidemiolog. Wakcynolog. Lekarz. Uczennica prof. Karola Kostrzewskiego. W latach 1980-1989 p.o. Kierownika Zakładu Epidemiologii PZH. W okresie 1967-2000 kierownik Studium Sanitarno-Higienicznego, działu dydaktycznego PZH. Członek Rady Programowo Metodycznej Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Uczestnik seminariów poświęconych szkoleniu pracowników zdrowia publicznego, organizowanych przez WHO. Sekretarz naukowy PZH. Sekretarz zespołu koordynującego Międzyresortowy problem MR-12 pod nazwą ”Wpływ skażeń środowiska na zdrowie i życie człowieka”. Koordynator zadania mającego na celu wprowadzenie zmian organizacji badań naukowych i ich finansowania w latach 70-tych XX wieku. Sekretarz, redaktor działu, redaktor (1989-1991), a następnie zastępca redaktora Przeglądu Epidemiologicznego, gdzie powierzone funkcje Pani Profesor sprawowała łącznie przez okres 25 lat, a obecnie sprawuje w ramach działalności społecznej. Przewodnicząca terenowej komisji do badań nadzoru nad badaniami na ludziach (późniejszej Komisji Etyki Badań Naukowych). Członek Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Głównym Inspektorze Sanitarnym przez okres 16 lat, w tym 13 lat – Przewodnicząca Komisji Epidemiologii, a przez 3 lata – Komisji Kształcenia Kadr. Członek Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych, obecnie członek honorowy. Członek Rady Naukowej Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc. Członek Komitetu Ekologii Człowieka PAN.

 

Ponad wszystkie powierzane funkcje, Pani Profesor Naruszewicz-Lesiuk była i jest przede wszystkim epidemiologiem. Z pasji i z powołania. Na progu kariery zrezygnowała z wygodnej posady lekarza wiejskiego na rzecz prowadzenia badań w zakresie epidemiologii opisowej, analitycznej i doświadczalnej chorób zakaźnych, stosując najnowocześniejszą ówcześnie metodykę w kanonie badań światowych. Szczególnie interesowały ją problemy zapobiegania chorobom zakaźnym u dzieci, której to tematyce pozostała wierna do końca swojej pracy zawodowej. Pani Profesor owocnie nawiązywała współpracę wewnątrz- i między-instytutową, co umożliwiało na kompleksowe opracowanie i rozpoznawanie trendów epidemiologicznych chorób zakaźnych u dzieci. Szeroka współpraca z pediatrami i neurologami pozwoliła na ocenę szkód zdrowotnych wyrządzanych dzieciom przez odrę i powikłania w przebiegu tej choroby. Ocena mocy immunogennej szczepionek odrowych, krztuścowych i durowych wniosła istotny wkład w problematykę zapobiegania chorobom zakaźnym. Pani Profesor czynnie przyczyniła się do zapobieżenia zawleczeniu dżumy i cholery do Polski.

W ramach działalności Studium Sanitarno-Higienicznego, Pani Profesor ściśle współpracowała z „terenem”, czyli ze Stacjami Sanitarno-Epidemiologicznymi. Dzięki działalności Studium, kierowanym przez Panią Profesor tysiące osób podniosło swoje kwalifikacje zawodowe na drodze licznych szkoleń oraz kursów specjalizacyjnych, doskonalących, unifikacyjnych i innych.

Niezależnie od okoliczności i panującego systemu, dla Pani Profesor Naruszewicz-Lesiuk zawsze najważniejszy był człowiek. Człowiek – jako jednostka, człowiek – jako współpracownik, człowiek – jako pacjent, do którego odnosiła się z szacunkiem, wykazując pełne zrozumienie jego sytuacji. Dzięki cechom osobowościowym, takim jak ogromna kultura osobista i takt, wysmakowana klasa, wrodzona skromność i poczucie humoru, Pani Profesor potrafiła zmniejszać dystans i zjednywać do siebie ludzi i całe instytucje.

Pani Profesor Naruszewicz-Lesiuk traktowała zdrowie ludzkie jako najwyższą wartość. Dlatego nie bała się łamać konwenansów, sięgając po oryginalne, acz skuteczne sposoby w ochronie zdrowia. Mając świadomość siły przekazu, nie wahała się „wkroczyć na ambony”. Za jej sprawą księża głosili, że grzechem jest nie dbanie o zdrowie własne i własnych dzieci, że grzechem zaniechania jest rozmyślne unikanie szczepień ochronnych jako dostępnych środków profilaktyki zdrowia. Często powtarzała i nadal powtarza, że dziecko – to jest zobowiązanie, stąd rodzice zobowiązani są do ochrony jego życia i zdrowia https://www.youtube.com/watch?v=7384xEOzV6c

Pani Profesor stanowi nieskończone źródło wiedzy, a zarazem niedościgły wzór do naśladowania. Własnym przykładem wskazała nadrzędne wartości jakie powinny przyświecać jej następcom.

 

Curriculum vitae

W kohorcie znawców chorób

Zostałam porównana z grupą kontrolną

Mojego pokolenia.

Smutne jesienie wojennego dzieciństwa

Utuliłam entuzjazmem młodości.

Rozwinęłam skrzydła

W niesprzyjającej aurze.

Wiele razy poddawana próbom,

Odróżniałam błąd losowy od błędu pomiaru,

Istotność od nieistotności.

W różnych wariancjach szacowania

Miałam zmienne wyniki.

Żeby mieć pogląd, dokonywałam przeglądu.

Na tym samym obszarze, przez pół wieku

Dochodziłam epidemiologicznie,

Sprawdzałam statystycznie,

Myślałam humanistycznie.

Przeciwności jak przeciwciała

Skuteczne działanie jak skuteczne szczepionki

Szerzenie wieści jak szerzenie się choroby

Powikłana odra jak powikłane życie.

Mam odchylenie standardowe

W kierunku cierpliwego uczenia,

Bo dysponuję bankiem pytań.

Mam z czego wyliczać iloraz szans

Pobytu w panteonie Asklepiosa.

                                                          Autor: Grabina

Ostatnia aktualizacja: 11 stycznia 2019
Materiały źródłowe

Serokowa D. Jubileusz 50-lecia pracy profesora zw. dr hab. nauk med. Danuty Naruszewicz-Lesiuk. Epidemiological review 2005, 59(4): V-VI.

pokaż więcej
Słowniczek
pokaż więcej
Znalazłeś niezrozumiany termin?
Zaproponuj hasło do słownika.
Loading

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close